Gasgas mula sa aking bisekleta

Natagpuan ko ang sarili kong nagbibisekleta sa malawak na kalsada sa aming bayan. Natutumba ako, at babangon rin. Naluluha tuloy ako sa sakit.

Simula ng mag-bakasyon, panay suntok at apir ang inabot ko sa kapatid kong si Chito. Biro nga sa amin ni nanay, ganito daw pala kami maglambingan. Pipikunin ko siya, mapipikon siya, at ayun, maglalaro na kami ng wrestling. Hindi ko madalas makita si Chito, kay lola kasi siya nakatira. Ako naman, kay nanay. Hiwalay na kasi ang nanay at tatay namin, kaya hiwalay din kami ng tirahan. Tuwing bakasyon na nga lang kami nagkikita eh. Madalas ko tuloy mamiss itong si Chito.

Nagsisimula kaming mag-bisekleta sa parke tuwing alasais ng umaga. Ito ang nagsisilbing ehersisyo naming tuwing umaga. Racing kami mula sa bahay hanggang parke. At dahil sa mas malaki kesa sa kanya ang biwas ko, ako ang laging panalo. At ang matalo, manlilibre ng pandesal at milo. Yan ang usapan.

Araw-araw kaming nagka-karera sa kalsada. Naghahabulan na parang pusa at daga sa daan. Tawanan, kulitan, asaran. Yan  ang samahan namin ni Chito. Kahit na hindi na kami madalas magkita, sinisigurado naming sulit ang mga pagkakataong magkasama kami.. Naglilinis kami ng bahay tuwing umaga. Siya ang taga-walis at ako naman ang taga-mop. Tapos magpapatug-tog kami ng malakas sa bahay, at hahawakang parang gitara ang walis at mop na gamit namin Tinutulungan niya rin akong magluto ng tanghalian, siya ang pinaga-gayat ko ng mga gulay at karne. Nadala na kasi akong mag-pasaing sa kanya eh, lagi kasing sunog. Kapag magmemeryenda, sabay kaming pupunta sa ihawan at bibili ng isaw at dugo. Bibili pa kami sa tindahan ng Tang Orange. Tapos manunuod kami ng pelikula sa gabi habang nag-ngangata ng kut-kutin. At dahil nakakatakot ang madalas naming panuorin, magka-akap kaming natutulog habang nakatalukbong ng kumot. Sabay ngaw-ngaw ng “awooooo” at tatawa.

Sumapit ang kaarawan ni Chito. Mabuti na lang at natama tuwing bakasyon ang birthday  niya, kaya lagi akong present sa handaan. Ibinili ko siya ng second hand na bisekleta sa dati kong kaklase. Natuwa naman siya dahil mukhang bagong-bago pa ang binili kong mountain bike, kumikislap pa ang manubela. Yun nga lang, hindi ko na magagawang samahan siyang mag-bisekleta dahil pasukan na naman. Kailangan ko na namang lumisan at lumayo ng panandalian.

Sa tuwing lalabas ako sa pintuan ng aming bahay para umalis, namamataan ko ang lungkot sa kanyang mga mata. Pero kapag tinititigan ko siya, dumi-dila lang siya at tatawa na parang nakakaloko. Akala niya hindi ko pansin ang kalungkutan niya.

“Ate, pag-uwi mo, bike ulit tayo ha,” sabay suntok ng sunod-sunod sa aking braso.

“Oo naman, dapat manalo ka na,” sinundan ko ng mabigat na tawa.

Ilang linggo pa lang bago ako umalis sa bahay ay nakatanggap ako ng tawag galing sa kanya. Naggamit na kaya niya yung binili kong bisekleta?

Chito calling..

“Hello? ”

“Apo.. Wala na si Chito.. Nabangga siya ng bus sa kalsada kanina habang nag-bibisekleta.. Hindi na kinaya sa ospital.. Si lola ito..”

“….”

Hindi ako makaimik. Naputol ng ilang Segundo ang dila ko. Pinipigilan ang malalakas na sigaw at iyak na nakakulong sa aking dibdib. Pilit inihihinto ang dumudulas na mga luha sa nagiinit kong mga mata. Nagiintayan kami ni lola kung sino ang unang iiyak, pero ako rin ang nauna.

Umuwi ako agad at ipinapa-walang bahala ang mga klase pagkatapos ng maiksing usapan namin ni lola. Gamit ang bisekletang may pahid ng dugo, natagpuan ko ang sarili kong nagbibisekleta sa malawak na kalsada sa aming bayan. Natutumba ako, at babangon rin. Naluluha tuloy ako sa sakit. Ang sakit ng iniwan mong gasgas sa akin Chito. Ang sakit, sobra.

 

 

2 comments

  1. allen mallari · March 24, 2013

    I had a sister who passed away, i can relate..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s